Szczur wędrowny to najczęściej spotykany w miastach gatunek gryzonia, zwany jest także szczurem wodnym lub kanałowym, bo zasiedla wilgotne zlewiska starorzecza i tereny w okolicach zbiorników wodnych. Może liczyć nawet pół metra wraz z ogonem. Szczególnie dużą populację można zaobserwować na bulwarach wiślanych – niezbędna jest w tym rejonie profesjonalna deratyzacja. Warszawa zadbała o kulturalne miejsce w obliczu przyrody, jednak wiąże się to z konsekwencjami, że rozsypywanie trutek przez restauratorów w obliczu takiego zagęszczenia gryzoni nie jest wystarczające. Konieczna jest deratyzacja. Warszawa usłana jest korytarzami, które łączą nory poszczególnych osobników, niemożliwe jest ich indywidualne wytępienie. Gryzonie te są niezwykle płodne i w ciągu roku jedna samica może być nawet sześć razy w ciąży, a z każdej z nich może powstać dziesięcioro szczurów. To zwinne i sprytne zwierzęta, zachowują się niezwykle cicho i wędrują z reguły w grupach; dzięki swojej inteligencji zachowały nieufność wobec człowieka, poruszają się głównie nocą, świetnie pływają i nurkują przez co trudno je wyłapać.